Formacja

Projekt „Razem w misji” zakłada wspólną formację dla wszystkich środowisk, które włączą się w realizację projektu i budowanie sieci współpracy w misji. Koordynacją projektu kieruje Sekretariat Współpracy w Misji Warszawskiej Prowincji Redemptorystów.

Celem programu jest dotarcie do ludzi zagubionych i poszukujących, włączenie ich do wspólnoty Kościoła, umocnienie wiary oraz uzdolnienie do stawania się świadomymi swojego powołania i misji. 

 

Program opiera się na założeniach eklezjologii komunii, której kierunek wyznaczył Sobór Watykański II oraz posoborowe nauczenie Kościoła. Możemy wskazać pięć celów, które określają redemptorystowski rys eklezjologii komunii:

Święty Alfons Liguori założył Zgromadzenie Najświętszego Odkupiciela (Redemptorystów) w celu ewangelizacji ludzi ubogich i opuszczonych. Od początku formował redemptorystów jako mężów Bożych, którzy są wyczuleni na drugiego człowieka i jego potrzeby. Pierwszym rysem duchowości redemptorystów i tym samym świeckich współpracowników jest ewangelizacja, która jest praktycznym wyrazem Odkupienia.

„Redemptoryści pojmują Odkupienie zgodnie z Jezusowym przepowiadaniem Dobrej Nowiny, które oferuje zbawienie dla wszystkich, z opcją preferencyjną na rzecz ubogich” (Communicanda 2 (2006), n. 11).

Pierwszy rozdział Konstytucji Zgromadzenia Najświętszego Odkupiciela ukazuje na czym polega misyjne dzieło rodziny redemptorystowskiej. Tradycyjnym symbolem ewangelizacji w redemptorystowskiej jest obraz żłóbka tak często przywoływany przez św. Alfonsa. Obraz ten wskazuje na tajemnicę Wcielenia i bliskości Boga, który uniża się i staje się człowiekiem z miłości każdego człowieka. Tym właśnie jest ewangelizacja: Bóg staje się blisko człowieka, aby ukazać mu ogrom miłości i miłosierdzia.

Drugim wymiarem duchowości redemptorystów jest wspólnota apostolska oddana Chrystusowi Odkupicielowi (zob. II rodz. Konstytucji).

„ Święty Alfons Liguori nie usiłował przyprowadzić opuszczonych z powrotem do Kościoła. On przyprowadził Kościół do ludzi, którzy zostali przez Kościół opuszczeni. […] Ten wybór miał na celu nie tylko umożliwienie ubogim korzystanie z naszej posługi. Alfons wiedział, że bycie z ubogimi przemieni jego towarzyszy, tak jak pasterze i ich stada zmieniły jego samego na zawsze” (Communicanda 2 (2006), n. 18).

Wspólnota otwarta na prowadzenie Ducha Świętego wychodzi, aby ewangelizować i budować nowe wspólnoty. Już od samego początku w naszej duchowej tradycji mamy przykłady budowania wspólnot modlitwy i wiary razem z ludźmi świeckimi: kaplice wieczorne w Neapolu, kręgi świętego Klemensa, bractwa i stowarzyszenia wiernych, wspólnoty ewangelizacyjne i misyjne.

Wspólnota apostolska wyraża swoje oddanie Bogu poprzez radosne celebrowanie wiary. Przejawia się ono w celebracji Eucharystii i uwielbieniu Boga. W formacji redemptorystów i świeckich współpracowników w misji, duchowość eucharystyczna zajmuje ważne miejsce. Obok centralnego miejsca Mszy Świętej jest to także praktyka adoracji Najświętszego Sakramentu.

„Z liturgii przeto, a głównie z Eucharystii, jako że źródła, spływa na nas łaska i z największą skutecznością przez nią dokonuje się uświęcenie człowieka w Chrystusie i uwielbienie Boga, które jest celem wszystkich innych dzieł Kościoła” (Sobór Watykański II, Sacrosanctum Concilium, n. 10).

„Misjonarze prowadzą ludzi nawróconych do pełnego uczestnictwa w Odkupieniu, które działa w liturgii, szczególnie w sakramencie pojednania, w którym Ewangelia miłosierdzia Bożego w Chrystusie jest głoszona i sprawowana w znamienitszy sposób, a przede wszystkim w Eucharystii, która buduje Kościół. W ten sposób wspólnota chrześcijańska staje się znakiem obecności Boga w świecie” (Konstytucja 12).

Św. Alfons Liguori wiele uwagi poświęcał formacji misjonarzy. W duchowości redemptorystowskiej termin, który wyraża wymiar bycia uczniem – misjonarzem to „iść za przykładem Zbawiciela” – sequela (zob. Konstytucja ). Znakiem takiego pójścia jest krzyż, który oznacza przyjęcie drogi bycia uczniem – misjonarzem[1].

W duchowości redemptorystowskiej nie jest to tylko formacja intelektualna, ale przede wszystkim formacja sumienia i serca, aby stawać się wiarygodnymi świadkami Odkupiciela. Jest to szkoła modlitwy osobistej i wspólnotowej, formacja osobowa, duchowa, intelektualna, a także studium aktualnego nauczania Kościoła. Celem tej formacji jest kształtowanie uczniów – misjonarzy.

„Sami dobrze rozumieją, że tylko w tajemnicy Wcielonego Słowa objawia się tajemnica człowieka i prawda pełni jego powołania. W ten sposób uobecniają dzieło Odkupienia w całej jego pełni, świadcząc, że kto idzie za Chrystusem, doskonałym Człowiekiem, sam też pełniej staje się człowiekiem” (Konstytucja 19).

[1] W czasie profesji wieczystej redemptoryści otrzymują krzyż, w czasie posłania misyjnego po ukończeniu Tirocinium misjonarze otrzymują krzyż. Na zakończenie misji jest stawiany krzyż jako znak zobowiązań misyjnych i podjęcia drogi. W wielu środowiskach świeccy, którzy podejmują zobowiązania otrzymują krzyż jako znak posłania i wejścia na drogę uczniów – misjonarzy.

Uczeń – misjonarz, którego serce jest przepełnione miłością Bożą pragnie służyć bliźnim. Wzorem i świadkiem sługi jest dla nas Jezus (zob. Konst. 55). Ten wymiar duchowości redemptorystowskiej jest z wiązany z ważną cechą założyciela Zgromadzenia – gorliwością apostolską.

„Stosownie do potrzeb naszych czasów będą usiłowali w swoim życiu naśladować gorliwość apostolską Założyciela. Wezmą sobie głęboko do serca jego sentire cum Ecclesia, jako ważne kryterium ich misyjnego posługiwania” (Konst. 33).

„Apostolskie dzieło Zgromadzenia charakteryzuje – bardziej niż określone formy działalności – misyjny dynamizm, czyli ewangelizacja w ścisłym tego słowa znaczeniu, i służba ludziom oraz grupom, które w odniesieniu do Kościoła i pod względem ludzkich uwarunkowań są bardziej opuszczone i ubogie” (Konst 14).

Celem formacji w tej dziedzinie jest pomoc oraz uzdalnianie redemptorystów oraz świeckich współpracowników w misji do odkrywana darów oraz talentów i dzielenia się nimi w dla misji.

Konstytucja 20 wyraża proces formacji redemptorystów oraz świeckich współpracowników w integralny sposób: „Mocni w wierze, radośni nadzieją, rozpaleni miłością, płonący gorliwością, świadomi własnej słabości, wytrwali w modlitwie redemptoryści, jako mężowie apostolscy i prawdziwi uczniowie św. Alfonsa, idąc radośnie za Chrystusem Zbawicielem, uczestniczą w Jego misterium i głoszą je przez ewangeliczną prostotę życia i przepowiadania, a także przez gotowość podjęcia wszelkiego trudu, aby nieść ludziom obfite Odkupienie”.

Dla kogo jest formacja

Formacja przeznaczona jest dla każdego, kto pragnie wzrastać w wierze. Szczególnie zapraszamy osoby należące do szeroko pojętej rodziny redemptorystowskiej. „Generalne dyrektorium współpracy w misji” Zgromadzenia Najświętszego Odkupiciela tak mówi na ten temat: „Potwierdzamy, że jest taka rzeczywistość, jak wielka rodzina redemptorystowska, istniejąca w wielu kulturach i kilku obrządkach Kościoła, składająca się z członków profesów Zgromadzenia Najświętszego Odkupiciela, redemptorystek, Świeckich Misjonarzy Najświętszego Odkupiciela, świeckich współpracowników redemptorystów,  sióstr ze wspólnot zakonnych, które dzielą ten sam charyzmat, wielu świeckich związanych z redemptorystami i oblatów”.

W zależności od potrzeb, proponujemy różne ścieżki wzrostu w wierze. Sprawdź na która jest odpowiednia dla Ciebie.

Program "Razem w misji"

Celem programu jest formacja uczniów – misjonarzy oraz włączenie osób świeckich we współpracę w misji. Osoby, które będą gotowe, na końcu tego etapu, mogą zostać przyjęcie do grona Świeckich Misjonarzy Najświętszego Odkupiciela.

Program formacyjny „Razem w misji” wymaga świadomej decyzji aby wzrastać we wspólnocie i formować się jako uczeń – misjonarz Jezusa Chrystusa i zakłada cztery etapy formacji.

  • Podstawy: Droga ucznia

    Celem jest umocnienie osobistej relacji z Chrystusem i pomoc w podjęciu decyzji wejścia na drogę bycia uczniem - misjonarzem.

  • Wzrost: Uczeń - misjonarz

    Celem jest pogłębianie tożsamości bycia uczniem Jezusa i przynależności do wspólnoty Kościoła. Jest to droga dojrzewania we wzroście duchowym i wspólnotowym.

  • Powołani do wspólnoty

    Celem jest umocnienie przynależności do wspólnoty Kościoła oraz formacja świeckich współpracowników w misji.

  • Powołani do służby

    Celem jest pomoc w odkrywaniu darów i talentów, życiowego powołania oraz doprowadzenie do podjęcia decyzji (przymierza) we wspólnocie i misyjnego zaangażowania.